Still democrazy
In Halle ken ik een goed café: ’t Parlement. Op een steenworp van de hoofdstad. Ga het zeker eens bezoeken! Men kan er zich laten vangen in het plezier van een (halve) liter bier. Maar de burgemeester ziet de Brusselaars niet graag komen: men heeft aldaar blijkbaar geen hulp vandoen (vrij naar Louis Neefs).
Dus ga ik maar naar een ander parlement. Na 3 maanden discretie en terughoudendheid als gewezen minister neem ik namelijk mijn spreekrecht weer op in het Brussels Parlement, waar ik voor de 7e keer de eed aflegde na de verkiezingen van juni 2024.
Sommigen vinden dat ik daar niet (meer) thuishoor. Ik hoor het hen fluisteren en denken. En waarom niet, dan? Ik ben als kandidaat democratisch verkozen en zal dus, met volle goesting, mijn mandaat weer actief opnemen. Toegegeven, de laatste 20 maanden waren voor mij pittig: worstelend met voorlopige twaalfden in uitlopende zaken en quasi zonder medestanders, was het vaak een eenzaam politiek bestaan. Als daar dan nog aanhoudende gezondheidsproblemen bijkomen, wordt het chronisch twijfelen tussen kreunen en kraken. Volgende week ga ik overigens weer onder het mes, voor de 4e en hopelijk laatste keer.
Maar het goede nieuws -voor mij, misschien niet voor iedereen- is dus dat ik mijn parlementaire sappen zowaar weer voel stromen. Ook een oude eik kan nog in bloei komen. Zal ik dat doen met een salvo van parlementaire vragen of resoluties? Eerder niet. Jonge veulens mogen draven, in alle richtingen, oude knollen zullen trekken, hopelijk in de goede richting. Zelfs al wil men niet noodzakelijk a (little) elder statesman worden, is het m.i. toch aanbevelenswaardig zijn lot, misschien na enige aarzeling, zonder meer te omarmen. Dat ga ik dan ook doen. Ik heb mijn ministerjaren -op dat ene jaar te veel na- zeer graag volbracht, maar vandaag heb ik mijn vrijheid terug. En die is me zeer dierbaar.
Less is more verzoenen met liberaal voluntarisme, dat lijkt mij voor de komende 3 jaar anders wel een interessante uitdaging.
Daar klink ik op: op de democratie, op het parlement!
Sven Gatz