Het schepenambt is Dejonghe niet onbekend. In 2004 werd ze al eens schepen voor Nederlandstalige aangelegenheden en Middenstand, een ambt dat ze tot 2012 bekleedde. “Toen belandden de liberalen in de oppositie, maar we zijn helemaal terug van weggeweest! Ik kijk er enorm naar uit om mij volledig toe te kunnen spitsen op de lokale politiek en werking van de gemeente. Mijn hoofd zit al boordevol ideeën”, laat ze weten. Op die manier zetelt er al meer dan 90 jaar een Dejonghe in het gemeentebestuur van Sint-Pieters-Woluwe, na vader Dominique-Maurice en overgrootvader Dominique.
In het Brussels Parlement verrichtte Carla, steeds vergezeld van één van haar talrijke assistentiehonden in opleiding, veel werk sinds 2004. Ze kaartte o.a. met onderbouwde enquêtes de veiligheid op het openbaar vervoer aan, evenals de problemen die alleenwoners ervaren via hoorzittingen en een discussienota in het Brussels Parlement. Dejonghe leefde een maand lang met 6 euro per dag om het armoedeprobleem in Brussel beter te begrijpen en in kaart te brengen, zorgde er mee voor dat het openbaar vervoer op maat van de ‘Brussels Metropolitan Region’ zou worden uitgerold (nu de ‘Brupass’- en de ‘Brupass XL’-zones), pleitte jarenlang voor een betere samenwerking tussen de sociale en de private huisvestingssector, en zoveel meer… In de Raad van de Vlaamse Gemeenschapscommissie was ze bijna twee legislaturen lang (de eerste vrouwelijke!) voorzitter.
Op lokaal vlak heeft Dejonghe vanuit de oppositie het charter voor alleenwoners in Sint-Pieters-Woluwe laten invoeren, dat sinds dit jaar het beleid aftoetst op de impact op alleenwoners (een primeur in Europa!). Ook bekritiseerde ze fel de sluiting van het NL Centrum-schooltje en interpelleerde ze de schepenen over de meest uiteenlopende onderwerpen.
De volgende zes jaar wil ze eerst en vooral alle diensten, personen en verenigingen waarmee ze zal samenwerken contacteren, om naar hun bezorgdheden te luisteren vooraleer de prioriteiten vast te leggen. Tevens wil ze zich concentreren op een duidelijker beeld van de economie en de ondersteuning van de lokale middenstand. Maar ook de naleving van haar charter voor eenpersoonshuishoudens ligt haar nauw aan het hart. Ze is ervan overtuigd dat het schepencollege vlot zal samenwerken om het groene, residentiële en open karakter van de gemeente te combineren met de ontwikkelingen van de toekomst. Daarbij is ze geen voorstander van meer regeltjes in te voeren, wel om mensen mee te krijgen en naar gezamenlijke oplossingen te zoeken.