Tijdens de commissie Economie in het Brussels Parlement botste een noodzakelijke hervorming van de activering van werkzoekenden opnieuw op het ideologische verzet van de PS. Nochtans lag er een redelijk en onderbouwd compromis op tafel, gesteund door de aanbevelingen van het Rekenhof en geïnspireerd op praktijken die in Vlaanderen en Wallonië al langer bestaan.
“Het conservatisme van de PS over de activering van werkzoekenden bereikt stilaan absurde proporties,” stelt Imane Belguenani, Brussels Parlementslid voor Anders. “Gelukkig namen andere partijen wél hun verantwoordelijkheid. MR, Les Engagés, TFA en Groen steunden de hervorming. Dat zorgt toch nog voor een beetje redelijkheid.”
Hervorming van Actiris: efficiënter én eerlijker
De voorstellen, ingediend door DéFI en Anders., hadden als doel de werking van Actiris te verbeteren, meer bepaald de controle op de beschikbaarheid van werkzoekenden op de arbeidsmarkt.
Door begeleiding en controle samen te brengen in de eerste evaluatiefase, zou Actiris met dezelfde middelen tot vier keer meer werkzoekenden kunnen opvolgen. Concreet betekent dit dat niet langer slechts 20%, maar tot 80% van de werkzoekenden gecontroleerd kan worden. Dit alles zonder afbreuk te doen aan de rechten van werkzoekenden om zich te verdedigen.
“Vandaag is het pure willekeur of iemand gecontroleerd wordt. Dat is onrechtvaardig,” aldus Belguenani.
“Beschikbaarheid is een essentieel element binnen het verzekeringsprincipe van de werkloosheid. Met deze hervorming beschermen we dat principe opnieuw.”
Ideologisch blokkeren helpt niemand
Toch probeerde de PS, met steun van PTB en Ecolo, de hervorming te blokkeren. “De moed zakte me in de schoenen,” zegt Belguenani. “Een hervorming die aantoonbaar werkt en elders al toegepast wordt, mag niet sneuvelen door ideologische kramp.”
Ze bedankt expliciet MR, Les Engagés, Team Fouad Ahidar en Groen voor hun constructieve houding. “Hervormingen moet je beoordelen op hun impact op het terrein, niet op vastgeroeste dogma’s.”
Stop met Brussel bashen
Tijdens het debat pleitte Belguenani ook voor meer nuance in het arbeidsmarktdebat. “De werkzaamheidsgraad in Brussel is vergelijkbaar met die van Antwerpen. Brussel voortdurend vergelijken met Vlaanderen is appels met peren vergelijken.”
Brussel speelt volgens haar een cruciale rol als emancipatiemachine, zeker voor nieuwkomers. “Wie we in Brussel aan het werk helpen, draagt nadien bij aan de welvaart in de rand, in Vlaanderen en in Wallonië. Activering versterken is dus geen Brusselse kwestie, maar een investering in heel België.”